مدت هاست ...
غلاف کرده ام!

"آرزوهایم" را...

دیگر ریزش پی در پی باران های آخر شب تان هم،
تحریکم نمی کند که

"نگاهشان" کنم...

پ.ن :هنگام باران فقط "نگاهتان *" میکنم،

آپدیت" بازی**" من بماند دست خودتان ...

پ.ن۲: به "سرما" خوردگی دچارم...

عطر "نرگس" لازم است!

_____________________________________________________

*وَكَفىٰ بِاللَّهِ وَكيلًا...

**وَمَا هَٰذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ ۚ...

مرا عهدیست با شادی، که شادی آن من باشدمرا قولیست با جانان، که جانان جان من باشدبه خط خویشتن فرمان، به دستم داد آن سلطانکه تا تختست و تا بختست، او سلطان من باشداگر هشیار اگر مستم، نگیرد غیر او دستموگر

خلوت گزیده را

به "تماشا" چه حاجت است؟

چون کوی دوست هست

به صحرا چه حاجت است...

پ.ن:امروز خیلییی بیشتر فهمیدم که چقدرررر قدمی دور بشی خاموشم...:)

۱. يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ...خدا برای شما راحتی می خواهد و برای شما سختی نمی خواهد...۲.لَقَد جاءَكُم رَسولٌ مِن أَنفُسِكُم عَزيزٌ عَلَيهِ ما عَنِتُّم حَريصٌ عَ

"دلبر من!

فاطمه جونِ علی بگو به من!

چرا لکنتِ زبون گرفت حسن ؟

شبا تویِ خواب میگه: نامرد نزن!

میییگه حسن:

بی حیا جلو نیا برو کنار

دستتو جلو مادر بالا نیار

...."

پ.ن: فدای غرور شکسته شدتون امام حسنم...:(((

پ.ن۲: قبل خواب اینستا رو باز کنید از قسمت اکسپلور یه مداحی رو انتخاب کنید و گوش کنید هی برید پایین....باور کنید خیلی حالتون خوب میشه...

وقتی تک تک دعاهایم را

به "اجابت" رسانده ای ؛

دیگر

به "اصل" این دعای "بارها" خواسته شده

و"بارها" بی جواب مانده!

شک می کنم...

پ.ن: تمام درها را باز گذاشته ام !

تا "سوزو سرما" بیاید...

بیاید و باقی برگ های سمج را هم

از این درخت فرسوده

"رها" کند و ببرد...

امشب خیلی شکر کردم :)

میدونی شکرِ چی؟

شکر "فراموشی..."

حالا که هیچ کاری نمیتونم انجام بدم

اقلا "فراموشی" رو خووب یاد گرفتم...

انگار برام تبدیلش کردی به یه پناهگاه امن!

پناه میبرم و

بی خیالِ بی خیال

ادامه میدم...

پ.ن:وقتی نمیتونی چیزی رو نگاه کنی،

بنداز پشت سرت..:)

اقلا آرامشت گرفته نمیشه...

پ.ن۳: به جنگ تمام" سردی" ها خواهم رفت،

اگر

دستانم

را

تو

"ها"

کنی...

از تمام دارایی های جهان،

همین که می توانم

"مادرصدایتان کنم"،

.

.

عالیست...

از تمام قدرت های جهان،

همین که میتوانم

"دست به دامانتان شوم"

.

.

کافیست...

پ.ن: دستم نمی رود این روزها

از حالِ خرابِ

پسر

و دستِ بسته ی

پدر

بنویسم...

فقط نام "مادر" را صدا میزنم...

و از این دوریِ احوال،

باکی ندارم ...

"گر میسر نیست با ما کام او

عشق بازی می کنم با نام او..."

احساس میکنم خدا،

با اون همه جلال و منزلت و بی نیازی !

گاهی به یه لبخند کوچکِ ما بنده ها

به شدت"نیاز"داره...

مخصوصا وقتی اوضاع بر وفق مرادمون نباشه...

پ.ن:

و من

با تو

چگونه

بگیرد

دلم؟

:)

پ.ن۲: شاید واژه ی" نیاز "جالب نباشه...مثلا شاید باید بگم جیگرش حال میاد...